Een duwtje in de rug
Bij José Jansen in Oldenzaal staat de sjoelbak rechtop in de gang. Dat is een goed teken: het 'geluksbudget' helpt al.
,,Heel vroeger kon ik prima sjoelen. Toen ik nog in Nijmegen woonde, deed ik het in competitieverband. Dat zou ik nu niet meer willen. Maar gewoon voor de gezelligheid, dat lijkt me leuk.’’
Jarenlang stond de sjoelbak op zolder, bij José Jansen (54). Ze kwam er niet aan toe. Er waren maanden dat ze aan niets toekwam. ‘Klachten van depressieve aard’, heet dat in diagnosetaal. ,,Dan liet ik de lamellen dichthangen, kleedde ik me niet aan. En dan voel je op zich al slecht.’’
Ze woont in de bloemenbuurt, met rijtjeshuizen tegenover elkaar. ,,Mijn tuin was niet onderhouden, dat vonden de buren.’’ Een beetje gelijk hadden die misschien wel. Als je eenzaam bent en down, verzorg je jezelf en je spullen minder goed.
Toen gebeurden er twee dingen. ,,Een overbuurvrouw bood aan mij te helpen. Zij deed de tuin, ik zorgde voor koffie en iets lekkers. Ik had de kracht niet om het zelf te doen, ik wilde wel, maar je moet ook kunnen.’’
Diezelfde week stond Marianne Wiehink aan de deur, wijkconsulent van de coöperatie WBO Wonen en coördinator van het geluksbudgetproject. ,,Zij kwam op het idee van het ‘geluksbudget’. Daar begin ik deze week mee. Ik heb gekozen voor een buurtvereniging waar ik elke week naar toe kan. Misschien is er wel vrijwilligerswerk wat ik wel kan. Er ligt geen druk op. Ik kies er zelf voor en dat alleen al geeft veel hoop.’’
Klik hier voor het volledige artikel (pdf). Herman Veenhof, Nederlands Dagblad.
Overige berichten
› De Geluksroute: welbevinden voor kwetsbare mensen › TcTubantia 17 nov '12: De route naar geluk › SCP Rapport: Sturen op Geluk - hoofdstuk 6 over Geluksroute › Perspectief voor zwaarbelaste mantelzorgers met Geluksroute en NLP › Brainstormsessies van start › Masterclass Overijssel brengt geluk - 16 december 2009 › VeerkrachtWilt u meer weten?
Zonder Geluksroute had ik veel gemist
- Karl Burkhart
